სტრასბურგის გადაწყვეტილება საქართველოსთვის- სისხლის სამართალში მტკიცებულებების წარდგენაზე

ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება გამოიტანა, რომლის თანახმადაც საპროცესო ნორმების ფორმალურობამ არ უნდა შეზღუდოს მხარე არსებით სხდომაზე მნიშვნელოვანი მტკიცებულებების წარდგენაში.

საქმეზე კიკაბიძე საქართველოს წინააღმდეგ (განაცხადი No57642/12)

მუხლი 6 § 1 (სისხლის სამართლის) • სამართლიანი მოსმენა

განაჩენის მიხედვით ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება გამოიტანა, რომლის თანახმადაც საპროცესო ნორმების ფორმალურობამ არ უნდა შეზღუდოს მხარე არსებით სხდომაზე მნიშვნელოვანი მტკიცებულებების წარდგენაში.

საკითხი ეხებოდა განმცხადებლის წინააღმდეგ წარმოებული სისხლის სამართლის სამართალწარმოების სავარაუდო არასამართლიანობას. დავა იყო კონვენციის მე-6 მუხლის §§ 1 და მე-3 (ბ) და (დ) პუნქტების მიხედვით, სავარაუდო არაადეკვატურ დროსა და რესურსებზე, რომელიც გამოყოფილი იყო მისი დაცვის მოსამზადებლად; მტკიცებულებათა დასაშვებობასთან დაკავშირებით პროცედურების სავარაუდო არასამართლიანობა; და მისი საჩივრის დაუშვებლად უარყოფის გადაწყვეტილებაში დასაბუთების არარსებობაზე.

2004 წლის 7 სექტემბერს პატიმარი ნ.მ. იპოვეს გარდაცვლილი საკანში, სადაც სამოცდაათზე მეტი პატიმარი იყო თბილისის No. 1. წინასწარი გამოძიება დაუყოვნებლივ დაიწყო, მაგრამ შეწყდა 2004 წლის 1 ოქტომბერს, დადგინდა, რომ ნ.მ.-მ თავი მოიკლა.

განმცხადებელი ჩიოდა, რომ ბრალდების მხარის მტკიცებულებებზე დაგვიანებული ხელმისაწვდომობის გამო, მას არ ჰქონდა საკმარისი დრო და საშუალებები დაცვის მოსამზადებლად. მან ასევე განაცხადა, რომ სხდომის თავმჯდომარემ მიიღო უკანონო გადაწყვეტილებები მტკიცებულებების დასაშვებობასთან დაკავშირებით და რომ სააპელაციო სასამართლოს უარი მისი საჩივრის დაშვებაზე იურიდიულ საკითხებზე იყო დაუსაბუთებელი. განმცხადებელი ეყრდნობოდა კონვენციის მე-6 მუხლის §§ 1 და მე-3 (ბ) და (დ) პუნქტებს.

მთავრობას არ გამოუთქვამს არანაირი წინააღმდეგობა საჩივრების დასაშვებობასთან დაკავშირებით. სასამართლო აღნიშნავს, რომ ეს საჩივრები არც აშკარად დაუსაბუთებელია და არც დაუშვებელია კონვენციის 35-ე მუხლში ჩამოთვლილი სხვა საფუძვლებით. ამიტომ ისინი დასაშვებად უნდა გამოცხადდეს.

აღნიშნა,რომ განმცხადებელს არ ჰქონდა საკმარისი დრო და საშუალებები მკვლელობის ბრალდების წინააღმდეგ თავდაცვის ეფექტური მოსამზადებლად.

ასევე მიუთითა,რომ მოსამართლის მიერ დაცვის მოწმეთა სიის მთლიანად უარყოფა, გამოწვეულია, შიდა კანონმდებლობით, რომელიც ზედმეტად ფორმალისტური და შემზღუდველი არის რაც ამ შემთხვევაში გამოყენებულია მომჩივნის საზიანოდ.

საქმეში გამოიკვეთა საკმარისად დეტალური არგუმენტაცია დაცვის ასეთ მნიშვნელოვან პროცედურულ უფლებაზე, განსაკუთრებით შემაშფოთებელია სასამართლო პრაქტიკის არარსებობის გამო, სისხლის სამართლის პროცესის რეფორმის განხორციელების შემდეგ მომჩივნის სასამართლო პროცესამდე.

საქმის სრულად შესწავლისა და ანალიზის შემდგომ დაადგინა

1. აცხადებს განცხადებას დასაშვებად;
2. ადგენს, რომ დაირღვა კონვენციის მე-6 მუხლის §§ 1 და მე-3 (ბ) ქვეპუნქტი საქმის მასალების სავარაუდო დაგვიანებული წვდომის კუთხით;
3. ადგენს, რომ ადგილი ჰქონდა კონვენციის მე-6 მუხლის 1-ლი და მე-3 (დ) პუნქტის დარღვევას იმის გამო, რომ თავმჯდომარემ უარყო დაცვის მოწმეების სია მთლიანად;
4. ადგენს, რომ დაირღვა კონვენციის მე-6 მუხლის 1-ლი პუნქტი სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაში საკმარისი დასაბუთების არარსებობის გამო;საქმე განიხილა პალატის შემადგენლობამ სადაც საქართველოდან მიწვეული იყო ლადო ჭანტურია . Síofra O’Leary, President, Stéphanie Mourou-Vikström, Lətif Hüseynov, Jovan Ilievski, Lado Chanturia, Ivana Jelić, Mattias Guyomar, judges, and Victor Soloveytchik, Section Registrar,

წყარო : European Court of Human Rights

გადაწყვეტილება იხ. სრულად

https://hudoc.echr.coe.int/eng...