რა უნდა ვიცოდეთ მშობლის საალიმენტო ვალდებულებების შესახებ

საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით (შემდგომში: სსკ) მოწესრიგებულ საოჯახოსამართლებრივ ურთიერთობებში განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს შვილების მიერ მშობლებისაგან სარჩოს, იგივე ალიმენტის მიღების უფლებას.

მშობლები თანაბრად არიან ვალდებული, არჩინონ თავიანთი შვილები

სსკ-ის 1212-ე მუხლის შესაბამისად მშობლები მოვალენი არიან არჩინონ თავიანთი არასრულწლოვანი შვილები, აგრეთვე შრომისუუნარო შვილები, რომლებიც დახმარებას საჭიროებენ, ხოლო იმავე კანონის 1230-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად გადასახდელი ალიმენტის ოდენობას, ყოველ ცალკეულ შემთხვევაში, განსაზღვრავს სასამართლო ყოველთვიურად გადასახდელი თანხის სახით, ალიმენტის გადამხდელსა და მიმღების მატერიალური და ოჯახური მდგომარეობის გათვალისწინებით.

კანონი არ აწესებს ყოველთვიური ალიმენტის მინიმალურ ოდენობას

სსკ-ის თანახმად, ალიმენტის ოდენობა დგინდება მშობელთა ურთიერთშეთანხმებით (სსკ-ის 1213-ე მუხლი), ხოლო მშობლებს შორის შეთანხმების მიუღწევლობის შემთხვევაში ალიმენტის ოდენობის განსაზღვრის ძირითადი კრიტერიუმები მოცემულია სსკ-ის 1214-ე მუხლში, რომლის შესაბამისად, მას განსაზღვრავს სასამართლო „გონივრული, სამართლიანი შეფასების საფუძველზე შვილის ნორმალური რჩენა-აღზრდისათვის აუცილებელ მოთხოვნათა ფარგლებში“.

ალიმენტის ოდენობის განსაზღვრისას უპირატესობა ენიჭება ბავშვის საუკეთესო ინტერესებს

დამკვიდრებული პრაქტიკის თანახმად, ალიმენტის ოდენობის განსაზღვრა ხორციელდება ბავშვის რეალურ საჭიროებებსა და მშობლის შემოსავალს (ქონებრივი მდგომარეობას) შორის გონივრული და სამართლიანი ბალანსის დადგენის საფუძველზე.

კანონი ითვალისწინებს ალიმენტის როგორც გაზრდის, ისე მის შემცირების შესაძლებლობას

სსკ-ის 1221-ე მუხლი ითვალისწინებს შემთხვევას, როდესაც იმ მშობლის მატერიალური და ოჯახური მდგომარეობის შეცვლის შემთხვევაში, რომელიც ალიმენტს იხდის მტკიცე თანხის სახით, სასამართლოს უფლება აქვს, დაინტერესებული პირის მოთხოვნით, შეამციროს ან გაადიდოს ალიმენტის ოდენობა.

ალიმენტის გადახდისათვის ჯიუტად თავის არიდება სისხლის სამართლის დანაშაულია

საუკეთესო შემთხვევაში, ალიმენტვალდებული პირის მიერ ალიმენტის გადახდა ხორციელდება ნებაყოფლობით, თუმცა პრაქტიკაში ხშირია შემთხვევები, როდესაც ვალდებულების ნებაყოფლობით შეუსრულებლობის გამო აუცილებელი ხდება კანონმდებლობით გათვალისწინებული იძულებითი აღსრულების მექანიზმების ამოქმედება.