როგორ რეგულირდება შრომითი ურთიერთობები?

საქართველოს შრომის კოდექსის, კერძოდ კი მისი მე-14 მუხლის მიხედვით შრომითი ხელშეკრულების არსებითი პირობებია:

ა) ინფორმაცია შრომითი ხელშეკრულების მხარეთა შესახებ;

ბ) მუშაობის დაწყების თარიღი და შრომითი ურთიერთობის ხანგრძლივობა;

გ) სამუშაო დრო და დასვენების დრო;

დ) სამუშაო ადგილი და ინფორმაცია დასაქმებულის სხვადასხვა სამუშაო ადგილის შესახებ, თუ მისი მუდმივი ან ძირითადი სამუშაო ადგილი განსაზღვრული არ არის;

ე) თანამდებობა (არსებობის შემთხვევაში მიეთითება რანგი, თანრიგი, კატეგორია და სხვა) და შესასრულებელი სამუშაოს სახე ან აღწერილობა;

ვ) შრომის ანაზღაურება (მიეთითება ხელფასი, აგრეთვე არსებობის შემთხვევაში − დანამატი) და მისი გადახდის წესი;

ზ) ზეგანაკვეთური სამუშაოს ანაზღაურების წესი;

თ) ანაზღაურებადი შვებულების ხანგრძლივობა, ანაზღაურებისგარეშე შვებულების ხანგრძლივობა და ამ შვებულებების მიცემის წესი; ი) დამსაქმებლისა და დასაქმებულის მიერ შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის წესი;

კ) კოლექტიური ხელშეკრულებების დებულებები − იმ შემთხვევაში, თუ ამ დებულებებით დასაქმებულთა შრომის პირობები განსხვავებულად რეგულირდება.

შრომის კოდექსის მიხედვით, სამუშაო ადგილის, როგორც არსებითი პირობის შეცვლა დაუშვებელია დასაქმებულთან შეთანხმების გარეშე, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ხელმისაწვდომი საზოგადოებრივი სატრანსპორტო საშუალებებით დასაქმებულის საცხოვრებელი ადგილიდან სამუშაოს შესრულების ახალ ადგილამდე მისასვლელად და დასაბრუნებლად საჭიროა დღეში არაუმეტეს 3 საათისა და ეს არ მოითხოვს არაპროპორციულ ხარჯებს.

იმისათვის, რომ შრომითი ხელშეკრულებით გათვალისიწნებული პირობები შესრულდეს ჯეროვნად როგორც დამსაქმებლის, ასევე დასაქმებულის მხრიდან, აუცილებელია, რომ ხელშეკრულებით მკაფიოდ განისაზღვროს ერთი მხრივ, დასაქმებულის თანამდებობა და შესასრულებელი საქმის მოცულობა, ხოლო მეორე მხრივ - დასაქმებულის მხრიდან მოხდეს თანამდებობასთან დაკავშირებული სამუშაოს შინაარსის გაცნობა.

საქართველოს შრომის კოდექსის განმარტების მიხედვით შრომითი ხელშეკრულების არსებითი პირობების შეცვლად არ მიიჩნევა:

სამუშაოს შესრულების ადგილის შეცვლა, თუ ხელმისაწვდომი საზოგადოებრივი სატრანსპორტო საშუალებებით დასაქმებულის საცხოვრებელი ადგილიდან სამუშაოს შესრულების ახალ ადგილამდე მისასვლელად და დასაბრუნებლად საჭიროა დღეში არაუმეტეს 3 საათისა და ეს არ მოითხოვს არაპროპორციულ ხარჯებს;

სამუშაოს დაწყების ან დამთავრების დროის შეცვლა არაუმეტეს 90 წუთით. თუმცა ორივე გარემოების ერთდროულად შეცვლა მიიჩნევა შრომითი ხელშეკრულების არსებითი პირობების შეცვლად.

მხარეებს ცალმხრივად არ შეუძლიათ შეცვალონ შრომის კანონმდებლობით დადგენილი არსებითი პირობები გარდა იმ შემთხვევისა, როცა კანონით დაწესებული დაცვის მინიმალური სტანდარტები უმჯობესდება დასაქმებულის სასარგებლოდ.არსებითი პირობის ცვლილებისათვის საჭიროა მხარეთა ორმხრივი წერილობითი თანხმობა რაც თავისმხრივ დასაქმებულის დაცვის მაღალ სტანდარტს უზრუნველყოფს და მიმართულია ქვეყანაში ეკონომიკური კეთილდღეობის დამკვიდრებისაკენ.

დამატებითი ინფორმაციის მიღების მიზნით დაუკავშირდით საერთაშორისო საადვოკატო კომპანია ,,ნაკაშიძე&პარტნიორები/ Law Office Nakashidze&Partners''-ს.

ვუზრუნველვყობთ თქვენს დაცვას/წარმომადგენლობას: საქართველოსა და იტალიაში ყველა ინსტანციის სასამართლოში; ადმინისტრაციულ ორგანოებში,საელჩო,საკონსულო,იუსტიციის სახლში და სამინისტროებში; სამართლებრივი ურთიერთობის რეგულირებას ფიზიკურ და იურიდიულ პირებთან;სტრასბურგის-ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში.