დიდი პარასკევი და სამართალი: სინდისსა და ზეწოლას შორის მიღებული გადაწყვეტილების ისტორიული გაკვეთილი

დიდი პარასკევი, რომელსაც ასევე წითელ პარასკევს უწოდებენ, მხოლოდ რელიგიური თარიღი არ არის - ეს დღე წარმოადგენს ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ იურიდიულ და ეთიკურ პრეცედენტს კაცობრიობის ისტორიაში. ის გვახსენებს, თუ რამდენად მყიფეა სამართალი მაშინ, როდესაც გადაწყვეტილების მიმღები დგება სინდისსა და საზოგადოებრივ ზეწოლას შორის.

პონტოელი პილატე (Pontius Pilatus), როგორც რომის იმპერიის წარმომადგენელი და საბოლოო გადაწყვეტილების მიმღები, აღმოჩნდა კლასიკური სამართლებრივი დილემის წინაშე. მის წინაშე წარდგენილი საქმე არ შეიცავდა მტკიცებულებებს, რომლებიც გაამართლებდა სასჯელს. პირიქით იკვეთებოდა უდანაშაულობის პრეზუმფციის საფუძველი, რომელიც თანამედროვე სამართლის ერთ-ერთი ფუნდამენტური პრინციპია.

მიუხედავად ამისა, ისტორიული წყაროების, მათ შორის იოანეს სახარების მიხედვით, პილატემ თავადვე განაცხადა:
„მე ვერავითარ ბრალს ვერ ვპოულობ მასში“ - და მაინც მიიღო გადაწყვეტილება სიკვდილით დასჯის შესახებ.

ეს შემთხვევა მკაფიოდ აჩვენებს, რომ საბოლოო გადაწყვეტილება არ დაეფუძნა მტკიცებულებებს, არამედ საზოგადოებრივი ზეწოლისა და პოლიტიკური გავლენის ფაქტორს.

ფორმლურად, პილატემ სცადა პასუხისმგებლობისგან დისტანცირება: სიმბოლურად „ხელების დაბანით“. თუმცა, სამართლებრივი და მორალური თვალსაზრისით, პასუხისმგებლობა არ გადადის ბრბოზე.

სამართლის ერთ-ერთი ფუნდამენტური პრინციპია:
გადაწყვეტილება ეკუთვნის იმას, ვინც მას იღებს.

დიდი პარასკევი არ არის მხოლოდ ისტორიული ან სარწმუნოებრივი მოვლენა - ის არის ცოცხალი მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება სამართლის სისტემა დასუსტდეს, როდესაც იგი ემორჩილება გარე ზეწოლას.

📌 სამართალი ირღვევა არა მხოლოდ ქმედებით, არამედ უმოქმედობითაც
როდესაც გადაწყვეტილების მიმღები არ იყენებს თავის უფლებამოსილებას სამართლიანობის დასაცავად, ეს თავად ხდება დარღვევა.

📌 მტკიცებულებები უნდა იყოს გადაწყვეტილების საფუძველი
ნებისმიერი სამართლებრივი გადაწყვეტილება უნდა ეფუძნებოდეს ფაქტებს, და არა საზოგადოებრივ აზრს ან ემოციას.

📌 პასუხისმგებლობა განუყოფელია ძალაუფლებისგან
ვინც იღებს გადაწყვეტილებას, ვერ გაექცევა მის შედეგებზე პასუხისმგებლობას - არც ფორმალური ჟესტებით და არც სიმბოლური მოქმედებებით.

როდესაც სამართალი ემორჩილება ხმაურს,
ის კარგავს თავის არსს - სამართლიანობას.

ძლიერი სამართლებრივი სისტემა სწორედ მაშინ ყალიბდება, როდესაც გადაწყვეტილების მიმღები ინარჩუნებს დამოუკიდებლობას და ეყრდნობა მხოლოდ კანონსა და მტკიცებულებებს.

დიდი პარასკევი გვახსენებს, რომ სამართალი არ არის მხოლოდ ნორმათა კრებული
ის არის პასუხისმგებლობა, რომელიც ვერ გადაეცემა სხვას და ვერ „ჩამოიბანება“.

საადვოკატო ბიურო “ნაკაშიძე და პარტნიორები“

ჩვენთვის სამართალი არის არა მხოლოდ წესების სისტემა - ის არის პასუხისმგებლობა, რომელიც თან ახლავს თითოეულ გადაწყვეტილებას.

ჩვენ ვიცავთ პრინციპს, რომ:
სამართლიანობა იწყება დამოუკიდებელი გადაწყვეტილებით და სრულდება პასუხისმგებლობით.