ნორმირებული სამუშაო დრო და შესვენება საქართველოში - რა ამბობს კანონი

ნორმირებული სამუშაო დრო და შესვენების უფლება - რა უნდა იცოდეს თითოეულმა დასაქმებულმა

თანამედროვე შრომით ურთიერთობებში ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად დასმული კითხვა არის: რამდენი საათი ითვლება ნორმირებულ სამუშაო დროდ და რა მოცულობის შესვენება ეკუთვნის დასაქმებულს კანონით?

საქართველოს შრომის კოდექსი სწორედ ამ საკითხებს აწესრიგებს და განსაზღვრავს, რა არის დასაშვები მაქსიმუმი და რა უფლებები აქვს დასაქმებულს სამუშაო პროცესში.

რა არის ნორმირებული სამუშაო დრო?

ნორმირებული სამუშაო დრო ნიშნავს იმ პერიოდს, როდესაც დასაქმებული ასრულებს თავის ფუნქციებს დამსაქმებლის მითითებით. მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ შესვენებისა და დასვენების დრო სამუშაო საათებში არ შედის.

ზოგადი წესი

• კვირაში არაუმეტეს 40 საათისა.
• თუ საწარმოში უწყვეტი, 8 საათზე მეტი ხანგრძლივობის სამუშაო პროცესია, ნორმა იზრდება და შეიძლება იყოს კვირაში 48 საათამდე.

სამუშაოს ეფექტიანად და ჯანმრთელობის უსაფრთხოდ შესასრულებლად აუცილებელია შესვენება.

ა) თუ დღის სამუშაო ხანგრძლივობა 6 საათზე ნაკლებია, შესვენების მიცემა სავალდებულო არ არის, თუმცა შეიძლება განისაზღვროს შეთანხმებით.

ბ) თუ სამუშაო დღე 6 საათს მაინც გრძელდება, დასაქმებულს სულ მცირე 60-წუთიანი შესვენება ეკუთვნის.

გაითვალიწინეთ! ეს დრო შეიძლება დაყოს ნაწილებად, ან შეთანხმებით განისაზღვროს სხვა პირობებით, მაგრამ საერთო ხანგრძლივობა მინიმუმ 1 საათი უნდა იყოს.

შრომის კოდექსი განსაკუთრებულად იცავს არასრულწლოვანთა უფლებებს.

ა) 16-18 წლის მოზარდებისათვის: სამუშაო კვირა არ უნდა აღემატებოდეს 36 საათს, ხოლო ყოველდღე 6 საათს.

ბ) 14-16 წლის მოზარდებისათვის: კვირაში მაქსიმუმ 24 საათი, დღეში კი 4 საათი.

ეს შეზღუდვები მიზნად ისახავს მათ ფიზიკურ და ფსიქოლოგიურ კეთილდღეობას.

ნორმირებული სამუშაო დროისა და შესვენების მკაფიო რეგულირება იცავს როგორც დასაქმებულის ჯანმრთელობასა და პირად ცხოვრებას, ასევე უზრუნველყოფს სამუშაოს პროდუქტიულობას. დამსაქმებლისათვის ამ წესების დაცვა ნიშნავს სამართლებრივი დავების თავიდან აცილებას და ჯანსაღი სამუშაო გარემოს შენარჩუნებას.