სამსახურიდან გათავისუფლებულის უფლებები

შრომითი უფლებები- ეს არის საკითხი, რომელიც საქართველოში აქტუალურობას არ კარგავს. მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად ხდება შრომის კოდექსის გადახედვა, ძირითადადი პრობლემები მოუგვარებელია. რატომ ? საქმე ის არის, რომ არსებული შრომის კოდექსი დამსაქმებელს გზას უხსნის, კოდექსში არსებული ნორმატიული აქტები საკუთარ ინტერესებს მოარგოს ისე, რომ სამართლებრივად თითქოს არაფერს არღვევდეს, რეალურად კი დასაქმებულის უფლებებს ლახავდეს. ერთ-ერთი აქტუალური პრობლემა გახლავთ სამსახურიდან უკანონო განთავისუფლებები.

დამსაქმებლები, როგორც წესი, ბოროტად იყენებენ მათ ხელში არსებულ უფლებამოსილებას და სრულიად დაუსაბუთებლად ათავისუფლებენ თანამშრომლებს. დასაქმებულთა უმრავლესობამ კი, არა თუ დღეს, არამედ ზოგადად, ფაქტობრივად არასოდეს იცის, როგორ უნდა მოიქცეს, როდესაც სამსახურიდან გაანთავისუფლებენ და როგორ უნდა დაიცვას საკუთარი უფლებები.

აუცილებლად უნდა იცოდეთ, როდესაც სამსახურიდან გაგანთავისუფლებენ, იქნებ და თქვენი უფლებებიც დაირღვა და არ იცით?! პირველი და ძირეული გახლავთ ის, რომდამსაქმებელი ვალდებულია, შეატყობინოს დასაქმებულს შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის თაობაზე წერილობითი შეტყობინების გაგზავნით და გადაუხადოს კომპენსაცია 1 ან 2 თვის ოდენობით, იმის მიხედვით, თუ როგორია შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის საფუძველი (ეკონომიკური გარემოებები, ტექნოლოგიური ან ორგანიზაციული ცვლილებები, რომლებიც აუცილებელს ხდის სამუშაო ძალის შემცირებას, შრომითი ხელშეკრულების ვადის გასვლა და ა.შ.). ასეთ დროს მიზანშეწონილია, რომ თქვენ მოითხოვოთ დამსაქმებლისგან ხელშეკრულების შეწყვეტის საფუძვლის წერილობითი დასაბუთება. დამსაქმებელს ვალდებულება ეკისრება მოთხოვნის წარდგენიდან 7 დღის ვადაში, წერილობითი ფორმით დაასაბუთოს სამსახურიდან გათავისუფლების საფუძველი.

აუცილებლად უნდა იცოდეთ, რომ დასაქმებულს უფლება აქვს, წერილობითი დასაბუთების მიღებიდან 30 კალენდარული დღის ვადაში სასამართლოში გაასაჩივროს დამსაქმებლის გადაწყვეტილება შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ.

სასამართლოს მიერ დასაქმებულთან შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის შესახებ დამსაქმებლის გადაწყვეტილების ბათილად ცნობის შემთხვევაში, სასამართლოს გადაწყვეტილებით, დამსაქმებელი ვალდებულია პირვანდელ სამუშაო ადგილზე აღადგინოს პირი, რომელსაც შეუწყდა შრომითი ხელშეკრულება, ან უზრუნველყოს ის ტოლფასი სამუშაოთი, ან გადაუხადოს მას კომპენსაცია სასამართლოს მიერ განსაზღვრული ოდენობით.